اعتیاد به پورنوگرافی بیماریه که افکار فرد مریض رو تحت تسلط قرار میده و اونو مجبور به به کار گیری تصاویر مستهجن و فیلمای محرک می کنه.

اعتیاد به پورنوگرافی پدیده ایه که
افکار فرد مریض رو به طور کامل تحت تسلط قرار میده و اونو مجبور به به کار گیری
تصاویر یا مطالب محرک کرده و با وجود داشتن آگاهی نسبت به عواقب منفی، به مرور
زمان بیشتر و شدیدتر می شه. جامعه روان شناسا آمریکا اعتیاد به پورنوگرافی رو به
عنوان یه مشکل و ناهنجاری می شناسن، با این وجود تحقیقات علمی و تجربیات شخصی افراد بیان گر این حقیقته که وجود منابع ناتموم
پورنوگرافی در اینترنت، این مشکل غیرقابل رد رو شدید شدن کرده و باعث تخریب روح و
جسم فرد و در نتیجه اجتماع می شه.

نشونه ها و مراحل اعتیاد به پورنوگرافی

در صورت وجود یک یا چند مورد از موارد زیر میشه
گفت فرد دچار اعتیاد به پورنوگرافی شده.

افزایش به کار گیری پورنوگرافی در طول زمان: فردی که به پورنوگرافی اعتیاد پیدا کرده به مرور، زمان
بیشتری رو صرف این کار می کنه.

افزایش در شدت و اندازه به کار گیری پورنوگرافی: مثل هر اعتیاد دیگری، اعتیاد به پورنوگرافی هم ممکنه تا
جایی پیش بره که دیگه دیدن فیلم و تصاویر مستهجن، تاثیر روزای اول رو بر فرد
نذاره و نیاز به چیز بیشتری واسه رسیدن به حس رضایت داشته باشه. درست مثل یه
معتاد به الکل که اول با نوشیدنیای سبک شروع می کنه و بعد به جایی می رسه که
سیستم بدن با مقدار کم الکل راضی نشده و مصرف زیادتر از اندازه اون، انجام داد مغز اونو
به طور کامل تحت تاثیر قرار میده.

ناتوانی در متوقف کردن این عادت، بر خلاف آگاهی
از عواقب بد اون: فرد مریض به مرحله ای می رسه که به طور کامل از تاثیر
این کار بر روابط اجتماعی، خانوادگی و کاری خود مطلعه اما نمی تونه عادت و
اعتیاد خود رو ترک کنه.

علائم اعتیاد به پورنوگرافی

طبق تحقیقات انجام شده به وسیله کارشناسان مشخص شد که پورنوگرافی
اثرات داغون کننده ای هم بر سلامت جسمی و هم روح فرد مریض باقی میذاره. از جمله این
مشکلات میشه به موارد زیر اشاره کرد:

  • مشکلات جسمی
  • کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس
  • احساس شرم
  • خلق وخوی پریشون
  • نداشتن انگیزه
  • کاهش میل جنسی
  • بی علاقگی به ایجاد رابطه جنسی
  • کاهش سطح آگاهی و هوشیاری مغز

اعتیاد به پورنوگرافی چیجوریه؟

گفتیم که اعتیاد به پورنوگرافی هم جسم و هم روح
فرد رو تحت تاثیر قرار میده. این تاثیر به دلیل مشکل در سیستم جایزه مغز صورت
میگیره. سیستم جایزه مغز به گروهی از سازه های عصبی می گن که به کمک اونا
به محرکای خاص محیطی جواب می دیم. این سازه ها شامل مدارهای عصبی هستن که در
دوره ای طولانی، پیشرفت و تکامل یافته و وقتی که چیزی واسه ما سود داشته باشه فعال
می شن. وقتی که ما با محرکی به درد بخور روبرومی شیم، سیستم جایزه با آزادسازی مواد
شیمیایی از راه انتقال دهنده های عصبی در مغز، به ما احساس لذت و رضایت میده و
چون این احساس رضایت و لذت رو دوست داریم بیشتر واسه رسیدن به اون تلاش می کنیم و هر
چه بیشتر تلاش کنیم احساس رضایت بیشتری داریم. در واقع با این توضیح کوتاه
می فهمید که فرد به چه دلیل با محیط دور و بر خود به تعامل می پردازه و به همین
دلیله که آدم به دنبال راه هایی واسه حفظ باقی موندن از جمله غذا خوردن، داشتن روابط
اجتماعی و روابط جنسی می شه.

اعتیاد، اختلالی در سیستم جایزه مغزه و از
اونجا که سیستم جایزه مغز با یادگیری و آموختن سروکار داره، میشه گفت اعتیاد هم
یه جور مشکل در یادگیریه. ما به جستجو واسه پیدا کردن چیزای به درد بخور و به درد بخور می پردازیم
و با پیدا کردن اونا احساس رضایت مندی داریم پس میشه گفت اعتیاد به پورنوگرافی
که یه مشکل در سیستم جایزه مغز حساب می شه که در اول احساس رضایت رو به دنبال داره و
بعد به یه ناهنجاری تبدیل شده و فرد رو مجبور به جستجو بیشتر در دنیای پورنوگرافی واسه
رسیدن به حس رضایت بیشتر می کنه.

اما به چه دلیل مغز به پورنوگرافی به عنوان یه پدیده
به درد بخور توجه می کنه و فرد رو به جستجو اون مجبور می کنه؟ جالبه بدونین که؛
پورنوگرافی به خودی خود به درد بخور نیس چون که از شروع خلقت بشر اینجور پدیده ای وجود
نداشته، پس چیزی که واسه مغز به عنوان یه عامل به درد بخور تعریف می شه رابطه زناشویی و نیاز
به حفظ و ادامه بقاست و نکته اینجاس که بعضی ساختارهای کلیدی در سیستم جایزه مغز
ما قادر نیستن فرق بین رابطه زناشویی واقعی و پورنوگرافی رو تشخیص بدن.

سیستم
جایزه مغز شامل دو قسمته؛ بخش بالایی که مسئول تمیزدادن مسائل و اتخاذ
تصمیمات مهم و پیچیده س و بخش پایینی که مسئول امتحان اندازه لذت و ذخیره اطلاعات
است. بخش پایینی مغز، انتخاب کننده نیس. این بخش میلیونا سال قبل اینکه
آدما شروع به فکر کردن کنن، پیشرفته و هیچی واسه اون قابل تشخیص نیس و
حتی فرق یه میوه رو با یه جعبه شکلات درک نمی کنه و در واقع بخش بالایی مغزه
که این تفاوتا رو درک کرده و به ما کمک می کنه تصمیمات جور واجور بگیریم.

مشکل اول: پورنوگرافی بسیار بیشتر از رابطه زناشویی اولیه در دسترسه.

سیستم جایزه مغز به شکلی ساخته نشده که
بتونه از پس این حجم بزرگ منابع پورنوگرافی بر بیاد و البته این مورد، نقصی در
مغز بشر به حساب نمیاد بلکه مشکل در جامعه مدرن امروزیه. سیستم جایزه ما رو
تشویق به پیدا کردن چیزایی می کنه که احساس لذت و رضایت در ما ایجاد می کنن اما
وقتی که زیادتر از اندازه به دنبال اون حس خوب می گردیم جلوی ما رو نمی گیره. در واقع این
سیستم کنترلی بر اعمال ما نداشته و ما رو در پیدا کردن احساسات خوب و لذت بخش محدود
نمی کنه.

مشکل دوم: پورنوگرافی جدیدتر و جور واجور تر از رابطه زناشویی بدویه.

سیستم جایزه مغز، بیشتر از تحریک جنسی و ایجاد
رابطه با یه نفر به دنبال محرکای جنسی جدید و متنوعه. این سیستم در مغز یه
آدم در حال تکامل، فقط به دنبال ایجاد رابطه جنسی خیلی وقتا زیاد نیس بلکه به
دنبال تجربه محرکای جدید و روابط مختلفه. کارشناسان این پدیده رو اثر کولیج می گن
که تقریبا در همه گونه های پستانداران باعث می شه هم جنس نر و هم جنس ماده نسبت
به شریک جنسی جدید و ایجاد روابط جدید اشتیاق بیشتری از خود نشون بدن.

واسه همینه که فردی که یه بار با دیدن یه
تصویر مستهجن تحریک شده، بعد از یه مدت از اون تصویر خسته می شه و با دیدن اون احساس
اولیه رو تجربه نمی کنه پس؛ به تصاویر، مجلات، فیلما و سایتهای اینترنتی روی
آورده و شروع به جمع آوری کلکسیونی از تصاویر و فیلما می کنه تا همیشه محرک
جدید و قوی تری در دسترس داشته باشه.

مشکل سوم: پورنوگرافی تحریک کننده تر از رابطه زناشویی اولیه و واقعیه.

تقریبا در تموم موجودات زنده آسیب ای مشترک
هست که باعث می شه جواب به محرکای غیر طبیعی و بزرگ نمایی آمیز به نسبت شدیدتر
از جواب به محرکای طبیعی و نرمال باشه که به این پدیده در اصطلاح محرکای
فوق طبیعی می گن و آدما هم از این پدیده محفوظ نیستن.

همین آسیب باعث می شه آدم از دنیای واقعی به
تخیل و رویا پناه ببره و از اونجا که خیال، هیچ مرز و محدودیتی نداره، فرد با دیدن
فیلمای غیرواقعی و انیمیشنای ماورایی به احساسی می رسه که در دنیای واقعی امکان
تجربه اون براش جفت و جور نیس.

رسیدن به مرز تلورانس یا تحمل:

این
مرحله وقتیه که تجربیات جدید، جور واجور و فوق طبیعی هم واسه فرد حالت نرمال پیدا
می کنن و جذابیت خود رو از دست میدن.

مرحله تلورانس در هر گونه اعتیادی ممکنه
اتفاق بیفته؛ مثلا فردی رو در نظر
بگیرین که با یه نوشیدنی الکلی سبک به احساس رضایت می رسه و شروع به امتحان
نوشیدنیای جدید و جور واجور می کنه و پس از یه مدت دیگه با سنگین ترین مشروبات الکلی
هم احساس رضایت نداره پس واسه رسیدن به لذت اولیه اون قدر الکل وارد بدن خود می کنه که مغز خود رو
از کار میندازه و به احتمال زیاد (اور دوز) می کنه.

یا یه فرد معتاد به مواد مخدر رو در نظر بگیرین
که اول به صورت تفریحی به مصرف مواد روی آورده و بعد به مرحله ای می رسه که با
قوی ترین مخدرها هم راضی نمی شه و ممکنه واسه رسیدن به احساس رضایت اولیه و در
اثر مصرف زیادتر از اندازه مواد مخدر، جون خود رو از دست بده.

در مورد اعتیاد به پورنوگرافی نیر دقیقا به همین
صورته یعنی فرد اول به تصاویر، کتابا، فیلما و بعد به روابط جدید و پرخطر
روی می آورد و بعد از یه مدت همه این تجربیات جدید و جور واجور واسه اون حالت عادی پیدا
کرده و به جایی می رسه که واسه رسیدن به احساس رضایت جسمی و روحی، تموم وقت خود رو
صرف گشتن به دنبال یه محرک قوی تر در سایتای مستهجن می کنه و کم کم از خونواده و کار و اجتماع دور می شه.

چه کسائی در برابر اعتیاد به پورنوگرافی قرار
دارن و به چه دلیل؟

امروزه هر کسی می تونه خیلی راحت و با استفاده
از اینترنت پر سرعت، به دنیایی از فیلما و تصاویر مستهجن وارد شه، با این وجود همه
آدما به پورنوگرافی اعتیاد پیدا نمی کنن. توضیح این که به چه دلیل فقط یه سری از آدما به
این مشکل دچار می شن کمی مشکله اما شاید بشه به زبون ساده این طور توضیح
داد که؛ وقتی که یه نفر به صورت ناخودآگاه از یه محرک واسه پیشرفت سیستم جایزه
مغز خود استفاده کرده و نتیجه گرفته، کم کم به دنبال محرکای قوی تر می شه. واسه
مثال آدمایی که تنها، خسته و یا نا امید هستن اگه یه بار به پورنوگرافی پناه
ببرن و به احساس رضایت برسن، از این پس واسه خلاص شدن از حس تنهایی و خستگی به
جستجو بیشتر در دنیای پورنوگرافی می پردازن تا به احساس رضایت اولیه برسن و
وقتی به خود میان که دیگه دیر شده و معتاد شدن.

همیشه امید هست: دوباره خود رو بسازین.

سیستم عصبی مغز مانند
یه شمشیر دولبه عمل می کنه و همون قدر که قادر به شکل دادن مسیرهای عصبی واسه ایجاد
رفتارای ناسالمه، قادر به تغیر شکل مغز و برگشت به انجام داد طبیعی هم هست پس، دوری از مراجعه به منابع پورنوگرافی راهی ساده و
کار اومد حساب می شه. در واقع معتاد به پورنوگرافی باید خود رو از دنیای تصاویر،
مطالب و فیلمای مستهجن دور کنه تا درصد خیلی از آسیب وارد شده به مغز اون جبران
شه و مغز مانند ریست (Reset) شدن کامپیوتر، به تنظیم اولیه برگرده و خود رو بازیابی
کنه.

جفت و جور و ترجمه: مجله اینترنتی ستاره

منبع :

Categories:سلامتی
Published on :Posted on

Post your comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *