اعتیاد به ورزش چیه؟

اعتیاد به ورزش چیه؟

در جامعه امروزی به دلیل رسیدن به تناسب اندام، لذت بیشتر و یا سطح قهرمانی، ورزش به طور در حال افزایش رو به رشده. اما در بعضی موارد وابستگی زیاد به ورزش و نبود رضایت از هدفی که در این فعالیت بدنی به دنبال اون هستین؛ می تونه موجب مشکلات جسمی و بدنی شه. خانمی که واسه لاغر شدن به دنبال کاهش چربی بدن است اما در این راه به دلیل وسواس زیاد چربی زیادی در بدن از دست میده، باید منتظر توقف عادت ماهانه و تخمک گذاری هم شه، حتی شکستگیای استرسی و پوکی استخون که مشکلات وابستگی ناسالم به ورزشه. در این مطلب با مجله علم ورزش همراه شید تا بیشتر با مبحث اعتیاد به ورزش و علائم و نشونه های اون آشنا شید.

اعتیاد به ورزش چیه؟

اعتیاد ورزشی یه اتکای ناسالم و غیر عادی به ورزش واسه کارکرد روزانه شخصه. در این موارد معمولا پرداختن به ورزش به عنوان تنها وسیله دفاعی در برابر استرسای روزمره در میاد و فرد بیشتر به اون می پردازه. اعتیاد به ورزش مسئله ای نادره اما حقیقت داره. به ازای هر انسانی که زیادتر از اندازه ورزش می کنه، صدها آدم هستن که اصلا ورزش نمی کنن. معمولا اون دسته از آدمایی زندگی بهتـر و سلامت تری خواهـند داشت که به تناسب ورزش کنن.

دلیل اعتیاد ورزشی چیه؟

چند سال پیش، فیزیولوژیستای ورزش تصور می کردن که این احتمال هست که آدما به ورزش کردن معتاد شن، دقیقا مثل اعتیاد به مورفین و مواد مخدر. ورزش شدید باعث افزایش اندازه اندورفین در بدن می شه. نام اندورفین ترکیبی از واژه داخلی و مورفینه و این مواد شیمیایی با گیرنده های مشابه مواد مخدر کار می کنن. اندورفین بدن با فعالیت فیزیکی زیاد زیاد می شه. محققان تصور می کردن که این می تونه همون دلیل اعتیاد فرد به ورزش شه.

بیشتر تمرینات ورزشی شدید باعث افزایش اندورفین می شه. یکی از تحقیقات انجام گرفته در این مورد نشون داد که وزنه برداری باعث بالا رفتن اندورفین می شه که مشابه با افزایش اون به دلیل دویدن روی تردمیله. بدن فقط در زمان فعالیت اندورفین تولید می کنه و بیشتر بودن این ماده باعث می شه قدرت تحمل ما در مقابل فشارهای فیزیکی بیشتر شه. خود رو جای گذشتگان بذارین و تصور کنین که قصد فرار از دست یه ماموت پشمالو رو دارین.

دوست دارین بتونین همینطور به دویدن خود ادامه بدین و هیچ ناراحتی جسمی هم تحمل نکنین، دست کم تا وقتی که به پناهگاهی امن برسین. اینجا وقتیه که اندورفین به کمک شما میاد و باعث می شه ناراحتی جسمی و فیزیکی براتون به وجود نیاد. با وجود اندازه بالای اندورفین، بیشتر افراد بعد از اون به ورزش اعتیاد پیدا می کنن.

ورزش وقتی مانع فعالیتای نرمال در خونه و محل کار شه، اعتیاد هستش. مثل بقیه فعالیتا، آدما به ورزش کردن هم می تونن اعتیاد پیدا کنن: یعنی هرچه بیشتر ورزش کنن، بیشتر نیاز به ورزش کردن پیدا می کنن. واسه آدمایی که به این مشکل گرفتار شدن، دست کشیدن از ورزش کاری محاله. حتی اگه آسیب هم ببینن، باز دوست دارن زمان و شدت تمریناشون رو زیاد کنن.

شاخصا و ویژگیای اعتیاد ورزشی چیه؟

مثل هر اعتیاد دیگری اعتیاد به ورزش ۳ جزء مهم داره :

وابستگی : یعنی این احساس که واسه سرحال بودن ورزش روزانه لازمه.

تحمل و مقاومت : یعنی به شکل پیشرونده ای نیاز به انجام ورزش به شکل شدیدتر وجود داشته باشه تا به سطح برابری از سرحالی و احساس خوب برسه.

علائم ترک : به شکل خستگی و ضعف ۳۶-۲۴ ساعت پس از ترک ورزش تعریف می شه. علائم افسردگی، اضطراب، تحریک پذیری و بی قراری شایعه.

علائم اعتیاد به ورزش

فردی که به این آسیب گرفتار هستش، معمولا نسبت به اندام خود، اندازه چربی بدن و حتی سطح ورزشی که داره، احساس رضایت نداره، هم اینکه بی اشتهایی عصبی یا پُرخوری عصبی رو هم می تونه ناشی شه، از دیگر علائم اون:

تمایل به اینکه ورزش یه علاقه غیر قابل کنترله تا یه تفریح.

احساس گناه، افسردگی یا تحریک­ پذیری به هنگام ورزش نکردن.

تمایل افراطی به اینکه شغل، تحقیقات یا روابط در راه ورزش باشه.

غیبت از مدرسه، دانشکده یا کار واسه انجام ورزش.

انجام ورزش علی­رغم جراحات، خستگی یا مریضی.

همیشه با همون الگوی سفت و سخت تمرین می­ کنه.

ورزش به مدت بیشتر از دو ساعت در روز، بارها.

تلاش دائمی در کاهش وزن و سوزوندن کالری.

وقتی که مریض یا زخمیه هم ورزش می­ کنه.

ورزش رو تا رسیدن به نقطه درد و بالاتر از اون ادامه می­ دهد.

نیم ساعت فعالیت بدنی متوسط در روز ​​به اندازه کافی واسه کمک به جلوگیری از دیابت، کلسترول بالا, فشار خون و حفظ سلامت بدن کافیه.

اعتیاد به ورزش در ورزشکاران خاص بیشتره؟

دوومیدانی و دویدنا شایع ترین ورزشی هستن که در اونا احتمال ایجاد اعتیاد به ورزش هست. اما در ورزشای هوازی مثل دوچرخه سواری و شنا هم احتمال اون هست. به مقدار کمتر در ورزشای بسکتبال، کشتی، والیبال و تنیس هم این احتمال هست.

احتمال بروز چه صدماتی در اعتیاد ورزشی بیشتره؟

ورزش زیادتر از اندازه که همون اعتیاد ورزشی نامیده می شه، موجب صدمات جسمی، خستگی، افسردگی و حتی می تونه منتهی به خودکشی شه. ورزشکارایی که دچار این شدن بیشتر به صدمات به وجود اومده به وسیله استفاده زیاد از انداما مثل شکستگیای استرسی استخون یا کشیدگیای عضلانی- تاندونی و رباطی دچار می شن. باحال اینجاس که از اونجا که لازمه درمان این آسیبا کاهش یا قطع فعالیت واسه مدتیه ولی این ورزشکاران نمی تونن بخاطر وابستگی به ورزش اونو بکنن پس نسبت به درمان مقاومند و دیر بهبود پیدا میکنن.

اعتیاد به ورزش با بقیه شکلای جور واجور اعتیاد و مشکلات روانی همراهی داره؟

وابستگی شدید به ورزش معمولا همراهی با استفاده و اعتیاد به الکل یا مواد مخدر و داروها نداره و این افراد بخاطر اثر بد این مواد روی ورزش از اونا ( مواد مخدر و الکل ) دوری می ورزند. بعضی تحقیقات رابطه بین بی اشتهایی ( بی اشتهایی عصبی ) و اعتیاد ورزشی رو مطرح کردن.

در موارد شک به اعتیاد ورزشی چه سوالایی باید پرسیده شه؟

اندازه انگیزه واسه ورزش چقدره؟

پرداختن به ورزش با زندگی، شغل و رابطه با دور و بریا تداخل پیدا کرده؟

چه مقدار و چیجوری ورزش می کنه؟

می تونن یه مدت ورزش رو قطع کنن؟

در صورت به تاخیر افتادن ورزش دچار علائم ترک می شه؟

سابقه ای از آسیبای به وجود اومده به وسیله فعالیت زیاد مثل شکستگیای استرسی گذشته هست؟

چگونگی برخورد با اعتیاد به ورزش چیجوریه؟

در بیشتر موارد پرداختن به ورزش به وجود اومده به وسیله یه دلیل استرس زای زمینه ایه که فرد واسه فراموش یا تحمل اون به ورزش روی می آورد. پس اولین قدم در درمان اعتیاد به ورزش شناسایی و رفع عوامل استرس زای شغلی یا محیطی – خانوادگیه. درمان آسیبا و صدمات به وجود اومده به وسیله فعالیت زیاد مثل شکستگیای فشاری استخون که در این افراد شایعه باید به راه مقتضی انجام بشه که بیشتر نیازمند کاهش یا قطع فعالیت واسه مدتیه. البته خیلی از این افراد نمی تونن این رو بکنن ( قطع فعالیت ورزشی) و کم کم دچار مشکلات ضعیف کننده می شن.

در وضعیت­ های شدید، اعتیاد به ورزش ممکنه به کمک کارشناسی نیاز داشته باشه، اما بدون اینم کنترل و درمان اون ممکنه، بعضی موارد مهم که به هنگام ورزش باید به یاد داشته باشیم از این قراره: برنامه ورزشی مناسبی رو با همدیگه بریزین. بیشتر از اندازه اونو انجام ندین، به بدنتون گوش کنین، اگه به بدنتون آسیب می­ رسد یا خسته شدید، ورزش رو متوقف کنین. تمرینات کششی بیشتری انجام بدین تا ورزش شدید رو ترک کنین. روزای استراحتی رو واسه خود در نظر بگیرین. یه دفتر خاطرات جفت و جور کنین، هنگام تمرین سخت اون کمک می کنه تا شرایط رو مشکی و سفید ندونین و مقدار ورزش در حال انجام رو ببینین./ علم ورزش

.

منبع :

Categories:سلامتی
Published on :Posted on

Post your comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *